PWC-rapport: aantal wetten voor de Inspectie van het Onderwijs ruim drie keer gestegen

Het aantal wetten en regels voor de Inspectie van het Onderwijs is sinds 2005 met 236 procent toegenomen, dit is een van de conclusies uit het rapport van PWC. Ter vergelijking: voor burgers en bedrijven bedraagt de toename slechts 14 procent. Een enorm contrast. De PO-Raad herkent de opeenstapeling van wetten voor het onderwijs. De vraag die hierboven hangt is: wordt het onderwijs hier écht beter van?

Alleen in het afgelopen jaar zijn diverse wetsvoorstellen de revue gepasseerd. Zowel de Onderwijsraad als de Raad van State waren uiterst kritisch en verwezen meerdere voorstellen naar de prullenbak. Deze waren onvoldoende onderbouwd, zorgden juist voor meer onduidelijkheid of voor een onnodige toename in administratieve lasten. Dit werkt door in de gehele schoolorganisatie. Zo worden administratieve lasten door leraren gezien als een van de belangrijkste oorzaken van de hoge werkdruk, zo stelde de Algemene Rekenkamer eerder vast. 

Terug naar het PWC rapport. Opvallend is dat de stijging van 236 procent ruim hoger ligt dan voor de gemiddelde uitvoeringsorganisatie (147 procent). Ook het aantal uitzonderingen is voor de Inspectie van het Onderwijs flink toegenomen. In de afgelopen twintig jaar is dit met 130 procent gestegen. Een stapeling van beleid op beleid en van uitzondering op uitzondering, zo schrijft PWC. 

De onderzoekers pleiten voor het maken van heldere keuzes waarmee regels uitvoerbaarder worden, het inperken van het stapelen van wetgeving en uitzonderingen en periodiek opschonen van grote stelsels.

De komst van het nieuwe kabinet biedt kansen. In het coalitieakkoord komt het aanpakken van regeldruk in diverse thema’s terug. Bij het thema Ondernemerschap is dit het meest concreet uitgewerkt. De ambitie van de nieuwe coalitie om jaarlijks 500 regels te schrappen of te vereenvoudigen zou ook andere sectoren goed doen.   

In dit kader benadrukt de PO-Raad het belang om een aantal wetsvoorstellen opnieuw tegen het licht te houden. Hierbij verwijst zij niet alleen naar onze eigen reflectie maar ook naar die van de Onderwijsraad en de Raad van State. De vraag die hierbij centraal moet staan is: wordt het onderwijs hier écht beter van of zijn er effectievere instrumenten voor handen?

Bron: Po-raad